وَأَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ
و آموختیم ما به مادر موسیٰ علیه السلام که شیر بده او را پس چون بترسی بر او بینداز او را در دریا و مترس (از مردن آن) و غمگین مشو (بر جدایی او) هرآئينه ما باز میگردانیم او را بسوی تو و گردانندهٔ اوئیم از پیغمبران -
از این آیت تفصیل قصه موسیٰ علیه السلام است و از این مقام اول است الی (۱۴) در این ذکر مصیبت بر مادر موسیٰ علیه السلام است به همراه بشارت ها و کرامات و سبب رسیدن موسیٰ علیه السلام به خانه فرعون است و باز به آغوش مادرش و این احوال صغر (کودکی) است در این آیت (۷) دو اوامر و دو نواحی و دو بشارت ذکر است و این فصاحت و بلاغت بزرگ قرآن است ومراد از وحی الهام است به طریقه غایبانه یا به واسطه ملائيک و به این کرامت گفته میشود و در این ذکر مصیبت است به همراه بشارت -