وَأَلْقِ عَصَاكَ فَلَمَّا رَآهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَانٌّ وَلَّى مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ يَا مُوسَى لَا تَخَفْ إِنِّي لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ
و بیفگن عصای خود را پس چون دید آنرا که حرکت میکند زود زود گویا که آن مار سفید باریک است و روی گردانید پشت داده و باز نمی گشت (گفتیم ما) ای موسیٰ علیه السلام مترس هرآئينه نمی ترسند نزدیک من پیغمبران -
دراین حکمت ها (۱) با رسالت معجزه بکار است (۲) معجزه مناسب به آن وقت بود (۳) در بزرگی ثعبان و در زود زود حرکت کردن مانند جان (مار باریک) ، دو صفات متضاد در آن جمع بود دلیل است بر قدرت بزرگ اللّه تعالٰی (۴) ترسیدن از اسباب ظاهری بارسالت منافی نیست (۵) دلیل است که موسیٰ علیه السلام غیب را نمیدانست (۶) دلیل است که معجزه به اختیار نبی نیست (۷) تسلیت از جانب اللّه تعالٰی (۸) در وقت قرب اللّه تعالٰی از اسباب ترس بکار نیست (۹) واین خاص است به رسولان -