أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ
آیا نمی بینی که ایشان در هر وادی سرگردان میگردند -
در این طریقه دوم جواب است که شاعران کلام بیهوده و سخن های متضاد و از سبب طمع دنیا مدح کسی و هجو دیگری را میکنند - و در لفظ (يَهِيمُونَ) تشبیه ایشان را به شترها میدهد که در هر وادی و صحرا در حرص خوردنی و نوشیدنی میگردند - و هر که حال قرآن و این نبی صل اللّه وعلیه وسلم است پر از سخنان هدایت و حکمت است خالی از دنیا پرستی و هوا پرستی است -