وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً لَا يَخْلُقُونَ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ وَلَا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا وَلَا يَمْلِكُونَ مَوْتًا وَلَا حَيَاةً وَلَا نُشُورًا
و ساخته اند بجز اللّه تعالٰی الٰهه برکات دهنده که نمی آفرینند هیچ چیزی را و ایشان آفریده شده اند و اختیار ندارند برای نفس های خود هیچ نقصان و نه منفعت را و اختیار ندارند مرگ و نه زندگی و نه دوباره برانگیختن را -
در این آیت زجر بر مشرکین بر شرک فی البرکات است (آلِهَةً) مراد از این آن معبودان به جز از اللّه تعالٰی اند که عقیده داشته باشند که صاحب اختیار برکات ایشان اند و بندگی آن میشود - و در این از شش اوصاف ایشان نفی کرده است و یک صفت را برای ایشان ثابت کرده است یعنی مخلوق اند - یعنی که خالق نیست و مالک نیست پس چگونه برکات برای کسی داده میتواند (ضَرًّا) اختیار دفع کردن هیچ نقصان مالی و مرض بدنی را ندارند (مَوْتًا وَلَا حَيَاةً وَلَا نُشُورًا) عام است به موت و حیاة خود و بیگانه -