النور ۵۱

إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

جزاین نیست که هست گفتار مومنان وقتیکه خوانده شوند بسوی ﷲ تعالی و رسول او تا فیصله کند در میان ایشان میگویند شنیدیم و اطاعت میکنیم و آن گروه ایشانند نجات یافته گان -

[۵۲،۵۱] دراین آیات ذکر شش صفات و احوال مومنان است برای ظاهر شدن فرق از منافقان و بشارت برای ایشان به فلاح و فوز است - فرق در میان ایشان این است که (فلاح نیل الخیروالنفع الباقی اثره) حاصل کردن خیر و فایده که اثر آن باقی و همیشه باشد و فوز (الخلاص من المکروه مع وصول الٰی المحبوب) نجات یافتن از مصیبت وبه مقصد رسیدن (از کتاب الفروق اللغویة لابی هلال العسکری) چون صفت اول برای حصول جنت کافی است زیراکه نفس ایمان است به همراه او فلاح ذکر شد ودر آیت دوم به همراه ایمان کامل امتثال به آوامر و اجتناب از منهیات ذکر است پس او سبب کامیابی کامل است که به آن فوز گفته میشود ازاین جهت به همراه آن فوز را ذکر کرده است - در (وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ) اشاره است به مامورات اطاعت و (وَيَخْشَ اللَّهَ) درباره آن اعمالی است که پیش کرده است از سزا آن میترسد (وَيَتَّقْهِ) درباره آن اعمالی است که در زندگی آینده میکند از مخالفت ﷲ تعالی ورسول خویش را نگهمیدارد -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی