وَأَنْكِحُوا الْأَيَامَى مِنْكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ إِنْ يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ
و به نکاح بدهید زنان بی شوهر را که از شما باشند و نیکوکاران (موحدین) غلامان و کنیزان خود را اگر باشند فقیر توانگر کند ایشان را اللّه تعالٰی از فضل خود و اللّه تعالٰی دارای فضل وسیع عالم بر هرچیز است -
در این آیت ذکر ادب هشتم است حاصل این است که مردان یا زنان را بدون عروسی نگذارید و همچنین برای غلامان و کنیزها نیز ضرور عروسی کنید از سببی که به نکردن عروسی در معاشره فحاشی و بدکاری پیدا میشود و بدنامی نیز بیشتر میگردد (يُغْنِهِمُ اللَّهُ) مراد این است که کدام شخصی غریب به این نیت نکاح کند که عفت و پاکدامنی حاصل کند اللّه تعالٰی او را غنا میدهد غنا به مال و غنا به دل ، هر دو را میدهد و بر این دلالت میکند حدیث ابن ماجه که رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم فرموده است سه نوع از مردم است که اللّه تعالٰی به همراه ایشان ضرور امداد میکند (۱) مجاهد فی سبیل اللّه (۲) نکاح کننده به نیت عفت و پاکدامنی (۳) مکاتب که اراده بدل کتابت را دارد - و این دلیل است که برای نکاح کفایت مال نیست -