و کسانی که بدنام میکنند (به زناکاری) نفس های پاکدامن را باز نیاورند چهار گواه بزنید ایشان را هشتاد دره و قبول مکنید از ایشان هیچ گواهی گاهی و این کسان ایشانند نافرمان -

در این آیت حکم سوم برای بند کردن استعمال لفظ فحش کاری است بعد از بندکردن عمل آن و برای این حد (سزا) قذف (دشنام زنا) گفته میشود و اصل نزول این آیات تهمت بستن بر عایشه رضی اللّه عنها است زیرا در آیت صفات زنان را ذکر کرده است لیکن حکم به مرد ها نیز شامل است و بعضی گفته اند که مراد از المحصنات النفوس المحصنات است لذا آیت عام است برای مردان و زنان هر دو (بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ) در لفظ اربعة ة دلالت میکند که مراد از شهداء صرف مردها اند (شهادت زنان در باب زنا صحیح نیست) از سببی که در اسماء عددکه (ة) باشد تمیز آن مذکر باید باشد و سه سزا ایشان را ذکر کرده است یکی هشتاد دره زدن - شهادت ایشانرا قبول نکردن ، اشاره است که این نوع انسان از معاشره بیرون کردن کار دارد از سببی که او فساد میاورد سوم حکم کردن که او فاسق است و احکام شرعی فاسق بر او مرتب میشود و این از سببی که او دروغ گفت دیگر اینکه بی عزتی مسلمان را کرده است و این هردو گناه کبیره است - و در این دلیل است که کسی بهتان را بر عایشه رضی اللّه عنها راست میداند و حال اینکه بر این چهار گواهان نیست پس او مردودالشهادة است مانند اکثر شیعه گان این وقت -