لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِي الْأَمْرِ وَادْعُ إِلَى رَبِّكَ إِنَّكَ لَعَلَى هُدًى مُسْتَقِيمٍ
برای هر گروه مقرر کرده ایم یک طریقه بندگی که ایشان رونده اند به آن پس نباید که بکشند ترا با نزاع از کار در دین و دعوت کن بسوی پروردگار خود هرآئينه تو البته بر هدایت راست هستی -
چون کفر انسان را ذکر کرد حالا برای علاج او دعوت را ذکر میکند لیکن از اول تشجیع را ذکر میکند ، حاصل این است که برای هر گروه راه و مسلک جدا جدا است پس ایشان به همراه تو ضرور نزاع میکنند در باره دین و مسلک تو لیکن ایشان با این نزاع ترا از کار نکشند بلکه دعوت کن به توحید رب خود از سببی که با تو دلایل صحیح کامل است (لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا) در این جمله منسکاً برای حق و باطل به هر دو نوع طریقه شامل است زیرا که منسک در اصل به آن جای و راه گفته میشود که انسان عادتاً به او میرود و می آید برای خیر یا شر و جعل برای تکوینی و تشریعی هر دو عام است -