محکم شوید در اخلاص کردن به اللّه تعالٰی مشوید شرک کنندگان با او و کسیکه شرک کرد با اللّه تعالٰی پس گویا بیفتاد از آسمان پس ربود او را پرندگان و یا انداخت او را باد در جای دور -

در (حُنَفَاءَ) اشاره است که اجتناب کردن از اوثان و قول زور به سبب حنیفیت ضروری است نه از سبب خواهش خود یا مفادات دنیوی (حنیف) ترک کننده دین باطل و محکم بر دین حق (وَمَنْ يُشْرِكْ) این مثال ذلت و هلاکت مشرک است که هیچ طریقه نجات آن نیست مانند که یک انسان از آسمان بیافتد و پرندگان او را ریزه ریزه کند یا در یک گودال بیابان بیافتد ، و تفصیل مثال را ابن قیم رحمة اللّه چنین نوشته است که توحید به مثال آسمان است که در آن افتاب ماه و ستاره ها است پس کسیکه شرک کرد از توحید محروم شد و از قرآن الکریم و سنت رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم واز طریقه صحابه کرام پایان افتاد و پایان افتادن اشاره است به ذلت بسیار و ملایان و پیران مشرکان به مثال پرنده ها اند یعنی در دست آنها افتید آنها ایمان و حیا ، غیرت و مال او را ریزه ریزه کردند یا اگر در دست آنها نیاید به دهریت گرفتار میشود که از اللّه تعالٰی و دین آن بکلی منکر میگردد و در هر دو حالت در دنیا و آخرت ذلیل میشود -