و هرآئينه نوشته ایم در زبور بعد از ذکر (تورات) هرآئينه وارثان زمین میباشند آنرا بندگان نیک من -

در این آیت بشارت اخروی است بنابر این که مراد از الارض زمین جنت است مانند در سوره زمر (۷۴) یا بشارت دنیوی است که به این بنا مراد زمین شام یا حکومت بعضی از زمین مراد است چنانچه این گونه وعده برای بنی اسرائیل نیز ذکر شده بود در سوره اعراف (۱۳۷) و برای این امت در سوره نور (۵۵) - زبور به معنی مشهور است یعنی کتاب داود علیه السلام و مراد از ذکر یا ذکر الهی و بیان توحید در کتاب زبور است یا ذکر به معنی تورات است یا از لوح محفوظ است یا زبور به معنی لغوی است یعنی کتاب های نوشته شده پس مراد از آن همه کتب الٰهیه است (تورات ، انجیل ، زبور) یا ذکر به معنی لوح محفوظ است و اگر مراد از الارض زمین شام شود آن در این سوره در (۸۱،۷۱) ذکر شده است و مراد از عباد صالحین این امت است این وعده در زمانه عمر بن خطاب بجا شد زمین شام فتح شد و والی آن معاویه رضی اللّه عنه مقرر شد پس معلوم شد که معاویه رضی اللّه عنه در جمع این صالحین شمار بود و در تبصیرالرحمن علامه مهائمی نوشته است که نیستند صالحان مگر صحابه کرام اند -