لَاهِيَةً قُلُوبُهُمْ وَأَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هَذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَفَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَأَنْتُمْ تُبْصِرُونَ
مشغول است دلهای شان و مجلس های پنهانی کردند آنانکه ظلم کردند نیست این مگر بشر است مثل شما آیا قبول می کنید شما سحر را و حال آنکه شما میدانید -
این نیز زجر بر لهو قلوب است یعنی دلهای ایشان به قصه های دروغین شرک مشغول است و باز زجر است بر مجالس کردن پنهانی در مخالفت نبی و این ظلم است این شش مرتبه غافلین بود حالا ذکر میکند شش طعن آنها را بر رسول - اول طعن بر رسول بر بشریت آن این قول مشترک همه کافران است در باره هریک نبی ، و طعن دوم را به سحر کرد (أَفَتَأْتُونَ السِّحْرَ) مراد از آن پیروی کردن است - (وَأَنْتُمْ تُبْصِرُونَ) در این اشاره است که کافران نیز سحر را بد می دانستند -