طٰهٰ ۱۳۲

وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا نَحْنُ نَرْزُقُكَ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَى

و حکم کن متبعین خود را به نماز خواندن و بر آن قایم باش و مسئول نمی گردانیم ترا برای روزی ما روزی میدهیم ترا و خوشنودی آخری متقیان راست -

در این ذکر ادب پنجم است - و مراد از اهل همه متبعین است مراد از (لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا) این است که ما ترا مسئول رزق نگردانیده ایم که به سبب آن عفلت از نماز می آید (وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَى) در این اشاره است که به پنج آداب عمل کردن تقوی است (لِلتَّقْوَى) لام اجلیه است یا مراد از آن لِاَ هل التقویٰ است - العاقبه در لغت مطلق به آخری گفته میشود لیکن در عرف به معنی حالت اخیر نیکو است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی