فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا وَمِنْ آنَاءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَى
پس صبر کن برآنچه میگویند وتسبیح گوی با حمد رب خود پیش از طلوع آفتاب و پیش از پنهان شدن آن و از وقت های شب پس تسببح بخوان و در اطراف روز تا تو خوشنود گردی -
در این آیت تشجیع به صبر کردن و به بیان توحید است (وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ) مراد از این عقیده توحید در دل است و ذکر تسبیح و حمد به زبان است و عمل تسبیح و حمد است که آن نماز خواندن است - و در این آیت پنج اوقات نماز ذکر شده است از سببی که پیش از طلوع آفتاب نماز فجر است و پیش از پنهان شدن آفتاب نماز دیگر است و مراد از اوقات شب نماز شام و خفتن است و مراد از اطراف النهار نماز پیشین (ظهر) است از سببی که وقت پیشین طرف آخری نصف اول است - و طرف اول نصف آخری است پس این در دو اطراف شد و مراد از جمع اطراف دو است (لَعَلَّكَ تَرْضَى) این دلیل است که عمل کردن بر این آیت سبب خوشنودی است - و در این برای دعوت کننده سه آداب ذکر شد -