گفت ائ پسر مادرم مگیر ریش مرا و نه سرم را هرآئينه من ترسیدم که تو خواهی گفت گروه پیدا کردی در میان بنی اسرائيل واعتنا نکردی سخنم را -

در این آیت بیان عذر هارون علیه السلام در جواب این قول است که (أَلَّا تَتَّبِعَنِ) یعن اگر من با ایشان قتال میکردم یا عقب تو می آمدم و ایشان را ترک میکردم در میان ایشان افتراق و گروه ها پیدا میشد (وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي) این جمله دو احتمال دارد - احتمال اول این است که این قول هارون علیه السلام است یعنی اگر بنی اسرائيل گروه گروه میشدند و من برای تو عذر پیش میکردم تو عذر مرا قبول نمی کردی - احتمال دوم این است که این داخل است در قول موسیٰ علیه السلام و مراد از قَوْلِي این است که در آیت (۱۴۲) سوره اعراف گذشته است -
فایده: از این آیت اشکار شد که ریش و موی سر به آن اندازه که گرفته شده میتواند سنت پیغمبران است پس کسانیکه میگویند که مقدار مقرره ریش نیست هر قدری که از آن قطع کنی جایز است و بر حدیث سنن ترمذی دلیل میگیرند که نبی صل اللّه وعلیه وسلم از اطراف ریش خود میگرفت آن حدیث ضعیف است - و خلاف این آیت نیز است -