قَالَا رَبَّنَا إِنَّنَا نَخَافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنَا أَوْ أَنْ يَطْغَى
گفتند هر دو ائ پروردگار ما هرآئينه ما میترسیم که تجاوز کند بر ما یا که سرکشی کند -
در این آیت ذکر خوف طبعی است که منافی به نبوت نیست و این خوف در مستقبل بجای گمان و امید استعمال میگردد - و فرق بین فرط و طغیان این است که به بیان گوش نه نهد و از اول انکار کند پس این فرط است و چون گوش نهد و باز مخالفت کند به این ظغیان گفته میشود -