إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا
نیست هرکه است در آسمانها و زمین مگر میاید به رحمان بندگی کننده -
در این آیت علت مَا يَنْبَغِي ذکر میگردد و در این آیت دعوی سوره نیز است که همه انبیاء و اولیاء اللّه به اللّه تعالٰی عبدیت کننده اند و عبد که ولد شده نمی تواند مراد از (آتِي) در دنیا است یا در قیامت است لیکن توجیه اول بهتر است -