قُلْ مَنْ كَانَ فِي الضَّلَالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمَنُ مَدًّا حَتَّى إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذَابَ وَإِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضْعَفُ جُنْدًا
بگو هرکسی که باشد در گمراهی پس مهلت دهد اورا رحمٰن مهلت تا ببیند آنچه راکه وعده داده شده بود باایشان یا عذاب ویا قیامت پس زود خواهند دانست که کدام بدتر است در حال وضعیف تر است از روی لشکر -
دراین آیت علت این ذکر شده است که بااین کافران اموال دنیا و زینت از جهتی داده شده است که ﷲ تعالی برای همچون گمراهان مهلت میدهد مانند در سوره العمران (۱۷۸) و سوره مومنون (۵۵) است (فَلْيَمْدُدْ) امر به معنی خبراست یعنی مهلت میدهد یا به معنی دعا است وابن جریر گفته است که این مباهله بامشرکان سرکشان است و (شَرٌّ مَكَانًا وَأَضْعَفُ جُنْدًا) در مقابله این قول است خیرمقاماواحسن ندیا -