وَيَقُولُ الْإِنْسَانُ أَإِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا
ومیگوید انسان (کافر) آیا چون بمیرم البته ضرور زود بیرون آورده خواهم شد زنده
ازاین آیت الی اخیر سوره باب سوم است دراین شش زجرها است - زجر اول به انکار بعث بعدالموت درآیت های (۶۷،۶۶) باز تخویف اخروی است از آیت (۶۸) الی آیت (۷۱) باز بشارت است در آیت (۷۲) و دوم زجر بر استکباربالدنیا است در مقابله قرآن درآیت (۷۳) باز تخویف دنیوی است در آیت های (۷۵،۷۴) باز بشارت است در آیت (۷۶) و زجر سوم بردعوی عزت از سبب شرک درآیت های (۷۸،۷۷) و تخویف اخروی در (۸۰،۷۹) و زجر چهارم بر اتخاذ اله باطله برای نصرت وعزت در (۸۱) وتخویف در (۸۲) و زجر پنجم براتباع شیطان در (۸۴،۸۳) باز بشارت در (۸۵) و تخویف در (۸۶) ورد شفاعت قهریه در (۸۷) و زجرششم براتخاذ ولد از (۸۸) الی (۹۲) باز دعوی سوره در (۹۵،۹۴،۹۳) باز بشارت است در (۹۶) وباز ترغیب الی القرآن است در (۹۷) وتخویف دنیوی است در (۹۸) - دراین آیت (۶۶) زجر بر انکار بعث بعدالموت است - واستفهام انکاری است ربط این است که از ابتداء سوره رد برشرک مشرکان بود با ذکر حالات انبیاء و ملائيک پس حالا ردمیکند بر عقیده دیگر مشرکان که انکار از بعث بعدالموت است -