فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا
پس بخور و بنوش و سرد ساز چشم را پس اگر ببینی از آدمیان کسی را پس بگو هرآئينه من نذر کرده ام برای ﷲ تعالی روزه (خاموشی) را پس من سخن نمی گویم امروز با هیچ انسان -
اشاره است که درهنگام نفاس رطب و آب و استعمال کردن برای زنان مفید است - وبرای نجات یافتن از طعن قوم طریقه را برایش نشان داد مراد از (فَقُولِي) به اشاره گفتن است مراد از (صَوْمًا ) صمت (خاموش بودن) است وصمت در شریعت آنها عبادت بود ازاین سبب با نذر لازم میگردد ودرملت ما باروزه ترک کردن کلام قبیح لازم است ودراین آیت دلیل است که نذر بر ﷲ تعالی خاص است واین عمل صالحین است -