قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لَا تُؤْمِنُوا إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّدًا
بگو ایمان آرید به این قرآن یا ایمان نیارید هرآئينه کسانی را که داده شده ایشان را علم پیش از آن چون خوانده میشود بر ایشان می افتند بر ذقنها سجده کنان -
پس از بیان صدق قرآن و جواب سوال آنها اولاً تنبیه به منکرین است و باز دلیل نقلی اهل کتاب نیک پیشینیان و مراد از أَذْقَانِ پیشانی و روی است به ذکر جزء مجاور و مراد از آن کل و در این اشاره به بیشتر بودن خشوع است که در سجده از بیشتر بودن خشوع ریش های خود را به زمین نزدیک میسازند - و چون عین زنق و ریش را به زمین مراد نیست از این سبب علی الاذقان نگفته است (أُوتُوا الْعِلْمَ) به آن علمای گفته میشود که به کتاب اللّه تعالٰی تمسک می ورزند و عمل میکنند و شهادت ایشان نیز قبول میگردد -