و هرآئينه دادیم موسیٰ علیه السلام را نه معجزات اشکار پس بپرس بنی اسرائيل را چون آمد به ایشان موسیٰ علیه السلام پس گفت فرعون او را هرآئینه من گمان میکنم بر تو ائ موسیٰ جادو کرده شده -

از این آیت الی اخیر سوره حصه چهارم است در این علت چهارم عذاب را ذکر میکند که او استهزاء بالرسل است و مثال اینرا به واقعه فرعون و موسیٰ علیه السلام از آیت (۱۰۱) الی آیت (۱۰۴) ذکر کرده است باز در آیت های (۱۰۶،۱۰۵) ترغیب به قرآن است ، باز در آیت های (۱۰۹،۱۰۸،۱۰۷) دلیل نقلی از اهل کتاب سابقین است باز اختتام سوره در آیت های (۱۱۱،۱۱۰) با توحید است - در این آیت (۱۱۱) مراد از آیات نه معجزات موسیٰ علیه السلام است که در آیت های (۱۳۳،۱۳۰) سوره اعراف ذکر شده است و بعضی مفسرین نه احکام آنرا اراده کرده اند و او در حدیث صفوان ابن عساکر ذکر شده است لیکن ابن کثیر گفته است که این حدیث منکر است و در حافظه راوی عبداللّه بن سلمة نقصان است - و ربط این آیت به ماقبل اینست که با فرعون اگر چه خزانه های زیادی بود لیکن به سبب آن از عذاب اللّه تعالٰی نجات یافته نتوانست پس اشکار شد که او صاحب اختیار خزانه نبود و بر او از جهت استهزاء بر رسول عذاب آمد (مَسْحُورًا) به معنی خودش است یا به معنی ساحر است گاهی مفعول به معنی فاعل می آید معجزات موسیٰ علیه السلام دیگر نیز بسیار بود مانند که در سوره بقره ذکر است لیکن در زندگی فرعون معجزات کلان صرف نه بود -