وَمَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِهِ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى وُجُوهِهِمْ عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِيرًا
و هر که را هدایت کند اللّه تعالٰی پس اوست هدایت یافته و هر که را گمراه سازد اللّه تعالٰی پس هرگز نیابی برای ایشان مددگار به جز اللّه تعالٰی و بر انگیزیم ایشانرا روز قیامت بر روی های ایشان نابینا و گنگ و کر جای ایشان جهنم است وقتیکه که فرونشیند شعله پس بیفزایم بر ایشان شعله آتش را -
در این آیت ذکر دو گروه پس از اثبات رسالت است کسی این رسول را قبول دارد و کسی ندارد و بیانه برای منکرین تخویف اخروی است و همچنین این جواب سوال است که اگر این رسول به حق باشد پس لازم این بود که همه مردم هدایت می یافتند حاصل جواب اینست که هدایت و اضلال در اختیار اللّه تعالٰی است (وَنَحْشُرُهُمْ) و مانند این در آیت (۳۴) سوره فرقان است و (عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا) به حقیقت حمل است یعنی در بعضی حالات در روز حشر حال ایشان به همین گونه خواهد بود ، و در حدیث صحیح آمده است (الیس الذی امشاه علی رجلین قادر علٰی ان یمشِیه علی وجهه یوم القیامة) یعنی ذاتیکه ایشانرا در دنیا بر پای روان کرده است او قادر است که در قیامت بر روی بگرداند در عذاب جهنم تخفیف نمی آید چنانچه این در دیگر نصوص ظاهر آمده است -