إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا
هرآئينه این قرآن راه می نماید براهی که او راست است ومژده میدهد مومنانرا که میکنند اعمال برابر با سنت هرآئينه ایشانرا باشد مزد بزرگ -
این آیت به دعوی توحید تعلق دارد که (سُبْحَانَ) است که این مسئله این کتاب است پس این دلیل وحی است - و ترغیب بنی اسرائيل و مسلمانان عام برای قرآن است و حکمت نزول قرآن را ذکر کرده است که این هدایت و بشارت و انذار است پیش از (وَأَنَّ الَّذِينَ) یَنذِر یا یخبر پنهان مراد است و این هردو حکمت را تفصیلاً در اول سوره کهف ذکر کرده است (لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ) اشاره است که سبب کردن مظالم و فسادات انکار از آخرت است -