هرآئينه ابراهیم علیه السلام بود پیشوا (بیان کننده دین) مطیع اللّه تعالٰی را و موحد محکم بود و نبود از مشرکان -

در این دلیل نقلی را از ابراهیم علیه السلام نقل میکند برای رد بر همه مشرکان و تخصیص ابراهیم علیه السلام را به سببی کرد که پدرکلان مشرکان مکه بود و یهود و نصارا و همچنان مشرکان مکه دعویٰ میکردند که ما بر ملت ابراهیم علیه السلام هستیم پس به ذکر ابراهیم علیه السلام بر ایشان رد کرد که او مشرک نبود باز در این آیت پنج اوصاف ابراهیم علیه السلام را ذکر کرده است (۱) امة(۲) قانت (۳) حنیف (۴) لم یک من المشرکین (۵) شاکراً لانعمه مراد از امت اینست که تنها مانند امت محکم بود - یا اینکه تعلیم دهنده خیر بود یا اینکه امام بود - و باز پنج احوال ابراهیم علیه السلام است (۱) اجتباه (۲) هداه مراد اینست که طریقه دعوت به صراط المستقیم یا دلایل را برایش آموخته بودیم (۳) اتیناه فی الدنیا حسنة مراد اینست که انبیاء بعد از این همه در اولاد او فرستاده شدند ، یا اینکه ذکر نیک و ستایش او در مردم بعدی باقی ماند - و (۴) إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ و حال پنجم در آیت بعدی است -