و بیان کرده اللّه تعالٰی مثال یک قریه را که بود ایمن آرام بود می آمد به آن روزی فروان از هر جای پس ناسپاسی کردند نعمت های اللّه تعالٰی را پس چشانید آنها را اللّه تعالٰی لباس گرسنگی و ترس به سبب آنچه همیشه میکردند -

در این آیت تخویف دنیوی برای مشرکین است و در این اشاره به نزول عذاب قحط بر اهل مکه است و این را مثال برای مردم دیگر گردانیده است یا مراد از قریه قریه دیگری به طریقه مثال است مانند قریه اهل سبا در آیت های (۱۶،۱۵) سوره سبا ذکر است و همچنین برای مثال وجود خارجی شرط نمیباشد - بنابر قول اول اگر چه مکه معظمه در جوار بیت اللّه است لیکن چون اهل مکه ناشکری نعمت های اللّه تعالٰی را کردند پس نعمت ها از ایشان بسته شد و عذاب قحط بر ایشان آغاز شد پس قریه های دیگر که مانند این ناسپاس شوند ایشان چگونه از عذاب اللّه تعالٰی نجات خواهند یافت (فَأَذَاقَهَا اللَّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ) قحط و گرسنگی به لباس مشابه شده است مانند که لباس احاطه جسم را میکند بدین گونه گرسنگی و قحط بر ایشان احاطه کرد یا مطلب اینست که آثار قحط بر ایشان چنان اشکار شد مانند که لباس بر جسم دیده میشود و سبب این قحط دعا نبی صل اللّه وعلیه وسلم بر ایشان است که اللّهم اجعلها علیهم سنین کِسنی یوسف و به این در آیت (۱۱،۱۰) سوره دخان اشاره است - و تعبیر آنرا به اذاقها از سببی کرد که مراد از ذوق به معنی مشهور (چشیدن) است و اشاره است که عذاب دنیا به نسبت آخرت اندک میباشد - (فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ) در این سوره بسیار نعمت ها ذکر شد از این سبب تخصیص آنرا در این آیت کرد و مراد از کفر شرک کردن و انکار از رسول است -