لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ
و باز مکن چشم های خود را بسوی آن مال های که لذت داده ایم به آن اقسام کافران را از ایشان و اندوه ناک مشو بر ایشان و پست کن بال خود را برای مومنان -
در این آیت ذکر سه آداب برای مبلغ است - اول اینکه بر سامان های دنیا و بر مردم دنیا پرست حسرت مخور (أَزْوَاجًا) به آن مردم ثروتمند گفته میشود که مشابه یکدیگر در ثروت میباشند و همچنین در آیت (۱۳۱) سوره طٰهٰ است - و ادب دیگر اینست که اگر این مردم دنیا پرست ایمان نمی اورند بر ایشان غم مخور و مراد از این آن حزن و خفگی است که انسان را از دعوت و تبلیغ مشغول می سازد - و ادب دیگر اینست که با اهل ایمان نرمی و شفقت کن و با خود نزدیک کن چنانچه پرنده بال خود را بگشاید و بچه های خود را زیر بال پنهان کند و چنین در آیت (۲۱۵) سوره شعراء نیز است -