إبراهيم ۹

أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَأُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا اللَّهُ جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَرَدُّوا أَيْدِيَهُمْ فِي أَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوا إِنَّا كَفَرْنَا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ وَإِنَّا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَنَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ

آیا نیامده است به شما خبر آنهای که پیش از شما بودند از قوم نوح علیه السلام و عاد و ثمود و کسانیکه بعد از ایشان بودند نیست خبر به ایشان بجز اللّه تعالٰی هیچ کس آورده بودند به ایشان رسولان ایشان دلایل اشکار پس گردانیدند دست های خود را در دهن های ایشان و ایشان گفتند هرآئینه ما منکریم به آنچه فرستاده شدید همراه آن و هرآئینه ما در شبهه ایم از آن مسائل که میخوانید ما را بسوی آن شکی سخت -

در این آیت ذکر قوم های گذشته است که آنها مقابله رسولان را به سه طریقه کرده بودند - اولی (فَرَدُّوا أَيْدِيَهُمْ) در این سه تفسیر است - اول اینکه گذاشتند منکرین دست های خود را بر دهن های خود برای اینکه آنرا چک بزنند از سبب غصه بسیار و دوم نهادن دست های خود را به دهان پیغمبران برای اینکه ایشان خاموش شوند و سوم اینکه این کنایه است از منع کردن پیغمبران از دعوت دادن - طریقه دوم مقابله اینست (وَقَالُوا إِنَّا كَفَرْنَا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ) و طریقه سوم اینست که (لَا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا اللَّهُ) این دلیل اشکار بر نفی علم غیب و علم کلی از رسولان و همه بندگان است و ابن کثیر نقل کرده است که از این آیت اشکار شد که نسب نامه نبی صل اللّه وعلیه وسلم الی آدم علیه السلام به دلیل صحیح ثابت است و از این بالا ثابت نیست -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی