الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ
اینها آنهای اند که ایمان آورده اند و تسلیت می یابد دل های ایشان به ذکر اللّه تعالٰی اگاه شوید صرف به ذکر اللّه تعالٰی تسلیت میگیرد دل ها -
در این آیت بشارت است - و مراد از اطمینان بذکراللّه یقین کردن بر سخنی است چون قرآن و سنت ذکر شود معنی دوم اینست که با توحید اللّه تعالٰی و خواندن قرآن آرامش دل حاصل میگردد (أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ) چون در جمله پیش تخصیص نبود پس این جمله را برای پیدا کردن تخصیص ذکر کرد و از این سبب بذکراللّه را مقدم کرد اصل آیت اینست که اطمینان خاص است بر مومنان و خاص است بر ذکر اللّه تعالٰی و مراد از آن قرآن و سنت است و همچنین ذکر قلبی و لسانی دایماً است پس دراین داخل است این سخن که قسم شود بر اللّه تعالٰی پس دل مومن بر آن تسلیت میگیرد همچنین که در دلیل قرآن و حدیث ذکر شود یقین پیدا میشود -