در اختیار اللّه تعالٰی اند نوبه به نوبه ملائيک آمدني پیش و از پس پشت انسان که محافظت میکنند او را به سبب حکم اللّه تعالٰی هرآئینه اللّه تعالٰی بدل نمیکند حالتی را که بر قوم است تا وقتیکه تغیر دهند عمل های که نفسهای ایشان در آن مشغول است و چون خواهد اللّه تعالٰی بر قومی تکلیف پس نیست بر گرداننده آن و نیست ایشانرا بجز اللّه تعالٰی نگهبان -

این نیز دلیل عقلی است بر تصرف و علم اللّه تعالٰی (مُعَقِّبَاتٌ) مراد از آن ملائیکی اند که شب و روز نوبت به نوبت برای محافظت انسانها می آیند و اینها غیر اند از (کراماًکاتبین) و معنی لفظ (لَهُ) است که خاص در اختیار اللّه تعالٰی اند (يَحْفَظُونَهُ) از شر جنات و دیگر حشرات محافظت میکنند و (مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ) متعلق به یحفطونه است یا متعلق به معقَّبٰت است - (مِنْ أَمْرِ اللَّهِ) من اجلیه است یا به معنی با است (إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ) همچنین در سوره انفال در آیت (۵۳) نیز گذشته است - و این جمله جواب سوال است که چون ملائيک حفاظت انسانها را میکنند پس باز چرا بر او عذاب و مصیبت نازل میگردد؟‌ حاصل جواب اینست که اللّه تعالٰی این حفاظت را از انسان بدل نمیکند تا انکه انسان حالت خود را بدل کند یعنی ایمان و توحید و سنت را ترک کند و در کفر و شرک و بدعت گرفتار شود پس اللّه تعالٰی حفاظت را از او پس میکند يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ این مراد نیست که انسان از طرف اللّه تعالٰی احوال را تبدیل کرده می تواند بلکه این نسبت سببی است یعنی به سبب گناهان این حالت خیر بدل میشود (وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلَا مَرَدَّ لَهُ) این نیز جواب سوال است - سوال اینست که یک انسان بد نکرده باشد حال اینکه بر او مصایب می آید پس چگونه ملائیک حفاظت میکنند؟ حاصل جواب اینست که هر مصیبت به اراده اللّه تعالٰی می آید اراده اللّه تعالی را ملائیک بر گردانیده نمی توانند و مخلوق دیگر نیز کمک کرده نمی توانند -