و نیست هیچکسی را که ایمان آرد مگر به توفیق اللّه تعالٰی و می افگند اللّه تعالٰی پلیتی را بر آنهای که که عقل ندارند -

این آیت تفصیل ماقبل است یعنی مشیت ایمان آوردن همه را اللّه تعالٰی نکرده است بلکه بعضی به اذن اللّه تعالٰی ایمان می آورند و بعضی را در پلیتی شرک باقی می گذارد و در این آیت نیز تسلی به پیغمبر است که ایمان مردم به توفیق اللّه تعالٰی است و مردم که حق را نمیدانند پس ایشانرا در پلیتی شرک و کفر می اندازد در اینجا مراد از اِذنِ تقدیر الٰهی و توفیق است و مراد از رِجسَ شرک یا عذاب است -