و وقتیکه خوانده شود بر ایشان آیات ما واضح پس گویند آنهای که عقیده ندارند ملاقات مارا بیار قرآنی بجز این یا بدل کن او را بگو روا نبود مرا که بدل کنمش از جانب خود پیروی نمیکنم مگر آنچه وحی فرستاده شده بسوی من هرآئینه من میترسم اگر نافرمانی کنم رب خود را (به تبدیل کردن قرآن) از عذاب روز بزرگ -

این آیت نیز تنبیه به منکرین توحید است مطلب آنست که هرگاه برای ایشان آیت های توحید بیان میگردد ایشان میگویند که قرآن خوب کتاب نصیحت است لیکن در هرجا رد بر شرک است این را دور کن باقی را قبول داریم (بَيِّنَاتٍ) که به وضاحت دلالت بر توحید میکند (غَيْرِ هَذَا أَوْ بَدِّلْهُ) فرق آنست که معنی غیر آنست که در بدل این قرآن کتاب دیگر بیاور واین را واین قرآن را بالکل دور کن و معنی تبدیل آنست که در آن ترمیم کن یعنی مسئله توحید را دور کن (قُلْ) این جواب اول مطالبه مشرکان است - مطلب آنست که من ترمیم کرده نمیتوانم پس تغیر را به طریقه اولی کرده نمیتوانم زیرا که این هردو کار سبب عذاب بزرگ است (إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَيَّ) این دلیل است که بغیر از وحی پیروی چیز دیگری جایز نیست (إِنْ عَصَيْتُ) مراد از عصیان تبدیل و تغیر است -