وَإِذَا مَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ هَلْ يَرَاكُمْ مِنْ أَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ
وچون نازل کرده شود سورتی می بینند بعضی از ایشان بسوی بعضی دیگر (اشاره میکنند با چشم) آیا می بیند شما را هیچکسی پس باز میگردند از مجلس شما میگرداند اللّه تعالٰی دلهای ایشان را از حق به این سبب که ایشان قومی اند که نمیدانند -
در این نیز بیان حال منافقین است در زمانیکه بیان شود سوره جهاد و ذکر قبایح منافقین مانند این سوره پس ایشان از آن مجلس کوشش فرار میکنند (هَلْ يَرَاكُمْ) اینجا یشیرون پنهان است یعنی با چشم از یکدیگر با اشاره می پرسند که صحابه کرام بسوی ما می بینند یا نه - لیکن در مجلس نبی کریم صل اللّه و علیه وسلم صحابه کرام سرهای خود را پایان می گرفتند مانند که بر سرهای ایشان پرنده ها نشسته اند پس منافقان می فهمند که بسوی مایان نمی بینند پیش از ثُمَّ انْصَرَفُوا این عبارت پنهان است - (لَا يَفْقَهُونَ) این صفت ایشان در آیت های (۸۱) و (۸۷) گذشته است -