أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَكُوا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَا رَسُولِهِ وَلَا الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةً وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ
آیا می پندارید که گذاشته شوید (بدون امتحان) و اشکار نساخته اللّه تعالٰی آن کسانی را که جهاد کردند از شما و نگرفتند بجز اللّه تعالٰی و بجز رسول او و بجز مومنان رازدار دوست و اللّه تعالٰی خبردار است به آنچه میکنید -
در این ترغیب به جهاد است - مطلب این است که اللّه تعالٰی مومنان را بدون امتحان نمی گذارد چنانچه امتحان ایشان به دو طریقه میباشد یکی جهاد دوم برائت از مشرکین (وَلَمْ يَتَّخِذُوا) این جمله را از سببی آورد که در این سوره اعلان برائت بود و برائت گفته میشود که با ایشان تعلقات قطع شود (وَلِيجَةً) فرا گفته است که ولیجة به دوستی راز گفته میشود و راغب گفته است که ولیجة هر آن کسی شده میتواند که با او اعتماد شود -