لَا يَرْقُبُونَ فِي مُؤْمِنٍ إِلًّا وَلَا ذِمَّةً وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُعْتَدُونَ
لحاظ نمیکنند در حق مومن قرابتی را و نه عهدی را و این کسان خاص ایشان از حد تجاوز کنندگان اند -
در این آیت دو صفات ذکر است (لَا يَرْقُبُونَ) در این تکرار نیست از سببی که پیش خاص ذکر شده بود و این عام است (الْمُعْتَدُونَ) این زیاد شدن در خباثت است یعنی یعنی صرف ترک لحاظ نیست بلکه ظلم را نیز با آن یکجا میکنند -