إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُمْ مِنْ وَلَايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ حَتَّى يُهَاجِرُوا وَإِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
طلب کنند از شما در باره دین پس لازم است بر شما مدد کردن به ایشان مگر در مقابله آن قومی که میان شما و میان ایشان عهد باشد (از امن) و اللّه تعالٰی به اعمال که میکنید بیناست -
چون قوانین جهاد تفصیلی بیان شد پس حالا مجاهدین را بایکدیگر برای ولایت و نصرت کردن ترغیب میدهد برای آنکه با محبت ایشان بر کفار رعب بیاید - در این آیت سه نوع از مومنان ذکر است با احکام آن - یک نوع مهاجرین نوع دوم انصار نوع سوم مومنان غیر مهاجر اند حکم آنها این است که با آنها دوستی و هرنوع مددکردن جایز نیست از وجه عدم هجرت مگر اگر ایشان در باره دین مدد میخواهند پس امداد به ایشان به کار است ولی به این شرط که با معاهدین دیگر مقابله نمیکنند -