الأنفال ۶۵

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ

ائ نبی صل اللّه وعلیه وسلم رغبت ده مومنان را بر جنگ اگر باشد از شما بیست کس صبر کننده غالب شوند بر دوصد کس و اگر باشند از شما صد کس غالب شوند بر هزار کس از آنهای که کافر اند زیرا هرآئینه ایشانند قومی که نمی فهمند -

ین قانون یازدهم برای امیر است حاصل این است که بر نبی صل اللّه وعلیه وسلم و باز بر امیر لازم است که مجاهدین را چنان بر جهاد ترغیب دهد که یک کس مقابله ده کس را کرده میتواند واگر چنان کرده نمیتواند پس کم از کم یک کس مقابله دو کس را کند این فرض است پس با (حَرِّضِ) این قانون را ذکر کرد مانند آیت (۸۴) سوره نساء و با (وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ) طریقه تحریض را ذکر کرده است - سوال: مقصد این ایت این است که یک به ده مقابله کنید پس چرا اینقدر عبارت دراز را ذکر کرد؟ جواب: در ابتداء اسلام شمار صحابه اندک بود پس اکثر سریه ها تعداد بر بیشتر از بیست الی صد مشتمل بود (صَابِرُونَ) شربینی گفته است که شرط این حکم صبر است و مراد از صبر آنست که جسم آن قوی و دارای اعضاء سالم باشد و دل آن محکم و شجاع باشد و همچنین ایمان آن قوی باشد و پابند آن قوانین باشد که در این سوره ذکر شده است وچون یکبار این صفت دکر شد پس بار دوم با مائة به ذکر کردن ضرورت نیست -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی