وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
و محبت افگند در میان دلهای شان اگر خرچ میکردی آنچه در زمین است همه نمی فگندی الفت میان دلهای ایشان و لیکن اللّه تعالٰی افگند محبت در میان ایشان هرآئینه اللّه تعالٰی غالب با حکمت است -
این بیان تائید با همراهی مومنان است که آن بغیر اتفاق حاصل نمیگردد (مَا أَلَّفْتَ) در این اشاره است که نبی صل اللّه وعلیه وسلم بردل کسی قدرت ندارد پس مختار کل نیست -
فایده: این آیت دلیل بر آن است که در میان صحابه کرام الفت و محبت بود در میان ایشان دشمنی نبود پس آن تاریخ که از آن دشمنی صحابه اشکار میگردد آن خلاف این است به آن هیچ اعتباری نیست چنین در آیت (۱۰۳) سوره آلعمران و در آیت (۲۹) سوره فتح آمده است -