وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ
و اگر میترسی از قومی شکستاندن عهد را پس خبر ده ایشان را (از بین بردن عهد) که شوید هردو برابر هرآئینه اللّه تعالی دوست نمیدارد خیانت کنندگان را -
تتمه قانون قبلی است که وقتیکه با یک گروه کافران جنگ میگردد و با گروه دیگر عهد امن شده باشد لیکن از ایشان ظاهر گردد که عهد را میشکنند پس به ایشان خبرداده میشود از بین بردن عهد را (تَخَافَنَّ) مراد آن است که با گمان غالب با علامات اشکار گردد که ایشان عهد را میشکنند و این کار قبیح است پس به واقع شدن کار مشکل خوف گفته میشود (فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ) نبذ به معنی ترک عهد است و مراد از إِلَيْهِمْ آن است که به ایشان خبر داده شود که بعد از این عهد به پایان رسیده است برای آنکه ایشان به تو نسبت خیانت کننده را نکنند (عَلَى سَوَاءٍ) یعنی که شما علم از بین بردن عهد را دارید به ایشان نیز این علم حاصل شود -