إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ وَإِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَإِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ
اگر طلب فیصله می کردید پس بدرستیکه آمد به شما فیصله و اگر باز ایستید (از کفر) پس آن بهتر است شما را و اگر بازگردید به جنگ پس بازگردانیم ما مدد را به مومنان و هرگز دفع نکند از شما جماعه شما از تکلیف اگر چه بسیار باشند (و بدانید) هرآئینه اللّه تعالٰی با مسلمانان است (با مدد کردن) -
این زجر و تخویف است و خطاب است به کافران و در اخیر بشارت است به مومنان حاصل آن اینست که کفار یک دعا خواسته بودند اللّه تعالٰی اثر بد آن دعا را بالای ایشان انداخت و ایشان را مغلوب ساخت باز در این آیت دو توجیه است اول اینکه این خطاب است به کافران و این توجیه پسندیده است از سببی که جملات آخری بر آن دلالت میکند توجیه دوم این است که این خطاب است به مومنان مفسرین نوشته اند که ابوجهل و همراهان او پیش از برآمدن به بدر غلاف کعبه را گرفتند واین دعا را خوانده بودند که یااللّه از این هردو گروه که هرکدام بر هدایت است و هرکدام نزد تو پسندیده است پس به ایشان امداد کن لیکن این هردو صفت در مومنان بود پس اللّه تعالٰی این دعا را در حق ایشان قبول کرد پیش از (وَأَنَّ اللَّهَ) واعلموا پنهان است واین بشارت است به مومنان به نصرت خاصه -