وَإِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِآيَةٍ قَالُوا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَا قُلْ إِنَّمَا أَتَّبِعُ مَا يُوحَى إِلَيَّ مِنْ رَبِّي هَذَا بَصَائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
و وقتیکه نمی آری نزد شان آیتی (که ایشان میخواهند) میگویند چرا از طرف خود نمی سازی او را بگو جز این نیست که پیروی میکنم به آنچه وحی میشود بسوی من از طرف پروردگار من این قرآن سخن های دانش است از جانب پروردگار شما و هدایت و رحمت است مر قوم مومنان را -
در این آیت ذکر گمراهی آنهاست که آنها آیات و معجزات پیغمبر را خود ساخته میدانند از این وجه از او طلب ساختن آنها را میکنند باز در این آیت ادب ششم ذکر است با قل آه - (هَذَا بَصَائِرُ) این تفسیر برای مَا يُوحَى إِلَيَّ است و اشاره است اگر معجزات خواسته شده شما را نه بیارم پس حرجی نیست زیرا که قرآن معجزه کافی است - بَصَائِرُ مراد از آن چنین حجت ها و دلایلی است که برای عقل بصیرت پیدا میکند پس این تسمیه سبب است با همراه اسم مسبب - نفع گیرندگان از قرآن به سه نوع اند اول که در مرتبه عین الیقین باشد پس برای آنها بصایر است - سوم که اهل علم الیقین است پس برای آنها هدیٰ است و سوم که اهل حق الیقین است پس برای آنها رحمت است -