خاص اللّه تعالٰی او ذاتیست که آفرید شما را از یک جنس و بیافرید از این جنس همسر او را تا آرام گیرد با او پس چون پنهان کرد او را بار گرفت بار سبک پس آمد و رفت کرد به آن بار سبک پس آن وقت که گران شد دعا کردند هر دو از اللّه تعالٰی که اگر بدهی مارا فرزند سالم هرآئينه باشیم از شکر کنندگان -

این آیت به دعوی دوم و سوم سوره تعلق دارد و در آیت تنبیه نهم است به آن زن و شوهرش که ایشان فرزند از اللّه تعالٰی میخواهند و چو فرزند پیدا شود باز نسبت آنرا بغیر اللّه تعالٰی به دیگر شخص میکنند و شرک میکنند (مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ) چنین در آیت (۷۲) سوره نحل و در آیت (۲۱) سوره روم است به معنی جنس اینجا نیز به معنی جنس است و آیت از ابتداء به همه انسانها تعلق دارد این قول را سمعانی از عکرمه نقل کرده است -
فایده: در بعضی روایات ذکر است که این آیت درباره آدم علیه السلام و حوا ذکر است ابن کثیر به تفصیل بر آن رد کرده است اول اینکه به عمر ابن ابراهیم ابوحاتم ضعیف گفته دوم آنکه این موقوف از سمره نقل است سوم آنکه حسن بصری راوی آن است و او خودش گفته است که در آیت دوم مراد اولاد آدم و حوا اند و راوی که خلاف روایت خود را میکند پس این دلیل است که این حدیث مرفوغ ثابت نیست -