وَلَقَدْ خَلَقْنَاكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ لَمْ يَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ
و یقیناً آفریدیم شما را باز صورت دادیم شمارا باز (این را نیز بشنوید) که گفته بودیم ملائک را که سر را پائین کنید برای تعظیم به آدم علیه السلام پس سجده کردن ایشان (به آن طریقه) مگر ابلیس نبود از سجده کنندگان -
از اینجا باب دوم است الی ایت (۳۶) در این واقعه آدم علیه السلام و ابلیس است برای رد شرک فعلی (که ایشان در طواف بر خویش لباس را حرام کرده بودند) و بار چهارم خطاب است به یا بنی آدم بار اول برای تذکیر نعمت بار دوم برای نجات یافتن از وسوسه های شیطان و رد است بر دلیل مشرکان بار سوم برای رد شرک فعلی و ذکر تحریمات الهیه بار چهارم برای نعمت رسالت - باز در این تفصیل ابتداء مکناکم است که در تمکین معنی عزت و احترام است و او به واقعه سجود اشکار است (خَلَقْنَاكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاكُمْ) در این قول اول اینست که خلق ماده آدم علیه السلام و باز ساختن صورت او است پس مراد از آن اَباکًمّ است (اسْجُدُوا) مراد از سجده سجده تحیه است برای اکرام آدم علیه السلام است به پائین کردن سر لیکن در امت ما این نیز ممنوع است تفصیل دیگر در سوره بقره گذشته است -