وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
و مشوید نزدیک به مال یتیم مگر به آن طریقه ای که نیکوتر است (و نگهدارید مال اورا) تا آنکه برسد به جوانی خود و تمام کنید پیمانه و ترازو را با انصاف تکلیف نمیدهیم هیچکس را مگر به قدر طاقت او و چون سخن گوئید پس به انصاف کنید اگر چه (برای کسی که سخن میگوئید) صاحب قرابت باشد و به عهد اللّه تعالٰی وفا کنید به این حکم فرموده است شما را تا بیاد داشته باشید -
این کارها را مشرکان نیز اخلاق خوب می دانستند لیکن باز مخالف آنها را میکردند از این سبب برای ایشان فرمود (لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ) یعنی زیبای این کارها را فراموش مکنید (لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا) این جمله معترضه است که عمل کردن به این احکام از طاقت شما بیرون نیست پس مخالفت آنرا نکنید یا در این تسلی است یعنی صرف کوشش خود را بقدر توان خود بکنید و چون از طاقت بیرون گردد اللّه تعالٰی می بخشد (إِذَا قُلْتُمْ) قول عام است اگر در فیصله کردن باشد یا گواهی یا دعوت و تبلیغ باشد (فَاعْدِلُوا) عدل به معنی حق و راست گفتن است -