وَأَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُصِيبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ لَفَاسِقُونَ
(و حکم میکند به شما) که فیصله کن میان ایشان به کتاب که نازل کرده اللّه تعالی وپیروی مکن خواهشات آنها را و حذر کن از ایشان (مبادا که) که برگردانند ترا از بعضی آنچه نازل گردانیده اللّه تعالی بسوی تو ، پس اگر اعراض کنند پس بدان که هرآئينه میخواهد اللّه تعالی که برساند آنها را (عذاب) به سبب بعضی گناهان ایشان و هرآئينه بسیاری از مردم البته نافرمانند -
در این آیت تاکید است در باره حکم باالقرآن (وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ) در آیت پیش اهواء مردم عام مراد بود و در اینجاه اهواء علماء سوء مراد است (وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ) در این خاص تنبیه به رسول و امتیان اوست در باره حکم ماانزل اللّّه که از مکر و تلبیسات و تدلیسات یهود و نصارا و دیگر علماء سوء خود را نگه دارید (فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ) در این تصریح است که از حکم بماانزل اللّه روی گرداندند سبب عذاب است (لَفَاسِقُونَ) در اینجا خاص به فسق اشاره است که از تحکیم قرآن روی گرداندن است -