قَالُوا يَا مُوسَى إِنَّا لَنْ نَدْخُلَهَا أَبَدًا مَا دَامُوا فِيهَا فَاذْهَبْ أَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَا إِنَّا هَاهُنَا قَاعِدُونَ
گفتند ائ موسی علیه السلام: یقیناً ما هرگز داخل نمی شویم به این زمین هیچگاه مادامیکه ایشان در آنجایند پس برو تو و پروردگار تو پس جنگ کنید هردو ما اینجا از نشسته گانیم -
این ذکر خباثت بنی اسرائیل است که در آن با انکار کردن بی عزتی اللّه تعالی و موسی علیه السلام را نیز آنها کردند و بنی اسرائیل در اینجا عمل بر قول دو اشخاص صالح را ترک کردند و به کثرت طرف دیگر اعتبار کردند (فَاذْهَبْ أَنْتَ وَرَبُّكَ) این قول ایشان به طریقه بی پرواهی وتوهین رب است یا این قول مشبّهین است (قرطبی) پس ایشان به سبب آن کافر شدند ، امام بخاری و امام مسلم حدیث مقداد بن عمرو رضی اللّه وعنه را آورده اند که نبی صل اللّه وعلیه وسلم در روز بدر ترغیب قتال فی سبیل اللّه را داد پس مقداد گفت که ما آن سخن را برای تو نمی گوئیم آن سخنی که بنی اسرائیل به موسیٰ علیه السلام گفته بودند که (فاذهب انت و ربک فقاتلا انا ههنا قاعدون) لیکن ما می گوئیم که تو برو که به هر طرف میروی و ما با تو همراه هستیم -