رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا
(فرستادیم) رسولان را مژده دهنده و ترساننده تا نباشد مردم را بر اللّه تعالی هیچ نوع بهانه پس از ارسال رسولان و هست اللّه تعالی غالب با حکمت -
در این مقصد و حکمت فرستادن رسولان ذکر است یعنی دفع کردن عذر مردم مانند که در آیت (۱۲۴) سوره طٰهٰ و آیت (۴۷) سوره قصص است (حُجَّةٌ) به معنی بهانه و عذر است زیرا اگر اللّه تعالی رسولان را نمی فرستاد به آن هم بر آن هیچ کسی حجت قایم کرده نمی توانست هان معذرت در نزد اللّه تعالی قبول است -