الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَإِنْ كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا
و ایشان کسانی اند که انتظار می کنند در باره شما پس اگر باشد شما را فتحی از طرف اللّه تعالی گویند آیا نبودیم با شما؟ و اگر باشد کافران را کدام حصه ای گویند آیا نمی شدیم غالب بر شما (اگر با مؤمنان همراهی می کردیم) و آیا نجات نه دادیم شما را از مومنان پس اللّه تعالی فیصله میکند میان شما روز قیامت و هرگز نگرداند اللّه تعالی کافران را بر موُمنان راهی (حجت و غلبه) -
در این آیت نیز سه بدی منافقین ذکر شده است که کسی قوت داشت همراهی آنرا برای حرص دنیا می کنند -
فایده: برای کافران که کدام غلبه که در دنیا بر مسلمانان حاصل شود این صرف حصه دنیا است که اللّه تعالی در دنیا برای هرکس میدهد این فتح و نصرت الهیه نیست از این سبب آنرا نصیب گفته است فتح نه گفته است زیرا در جمله آخری آیت فرمود که اللّه تعالی برای کافران بالای اهل ایمان راه فتح نمیدهد - (أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ) در این احسان خود را بالای کافران یاد می کنند که اگر ما با موُمنان یکجا می شدیم بالای شما غالب می شدیم (الْمُؤْمِنِينَ) مراد از این موُمنان کامل است و مراد از سبیلاً غلبه است و گاهی که کفار بر موُمنان غالب شوند این ضعف ایمان است یا مراد از سبیل دلیل و حجت است -