لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ وَلَا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا
نیست (دین و جزا وابسته) به خواهشات شما و نه به خواهشات اهل کتاب ، هر که عمل کند عمل بد (شرک) عوض داده میشود به او و نمی یابد به خود غیر اللّه تعالی حامی و نه مددگار -
این تنبیه است و مطلب آیت این است که دین تابع خواهشات امیان و ملایان نیست زیرا که در آن صورت دین خواهشات شرک و بدعت است و همچنین جزا آنها تابع خواهشات آنها نیست که شرک می کنند و جزا برای ایشان داده نخواهد شد این فکر آنها غلط است (سُوءًا) کفر و شرک مراد است که بر آن سزا دادن لازم است و اگر عام مراد شود پس مراد از آن گناهی است که اللّه تعالی معاف نه کند و (يُجْزَ بِهِ) جزا (بدله نیک) نیز عام است هر تکلیف و غم که بر انسان می آید تا این که خار در پای بشکند بدله گناه مسلمان شده می تواند -