وَلَئِنْ أَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِنَ اللَّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَنْ لَمْ تَكُنْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا
و اگر برسد به شما فضلی از جانب اللّه تعالی هرآئينه میگوید گویا نبود در میان شما و میان ایشان دوستی ائ کاش بودمی با ایشان پس کامیاب شدمی به کامیابی بزرگ -
در این آیت نیز دو قباحت منافقین را ذکر می کند - مراد از فضل فتح و غنیمت است - (كَأَنْ لَمْ تَكُنْ) این جمله معترضه است به خصلت دوم آیت اول تعلق دارد یا این قول ظاهری است ضمیر منافق و بینه را به خود راجع کرده است و (يَا لَيْتَنِي) قول پنهان آن است (فَوْزًا عَظِيمًا) مراد از این با حصه از غنیمت کامیاب شدن و اشاره است که در نزد منافقین حصول دنیا کامیابی بزرگ است -