يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا
ای مومنان: قبول کنید حکم اللّه تعالی را و قبول کنید حکم رسول صل اللّه وعلیه وسلم را و از حاکمان تان ، پس اگر اختلاف کنید در چیزی پس بازگردانید (فیصله آنرا) به اللّه و رسول اگر ایمان دارید به اللّه تعالی و روز قیامت (آخرت) این کار بهتر و نیکوتر است انجام آن -
بعد از حکم امیر به رعایا حکم اطاعت است مراد از (أُولِي الْأَمْرِ) حکماء ، علماء و مجتهدین است ولی اطاعت آنها در اطاعت اللّه تعالی و رسول داخل است از این سبب با آن اطیعو جدا نه گفته است پس اطاعت آنها مطلق نیست (فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ) ابن کثیر گفته است که این خطاب به همه مسلمانان است و مقصد این است که وقتیکه حکم یک حاکم یا عالم مجتهد برای شما بدون دلیل معلوم شد پس اختلاف نه کنید بلکه به قرآن و حدیث فیصله کنید - از این آیت اثبات تقلید نمی گردد بلکه تردید تقلید شخصی (جامد) است -